Deel 1:

In mei 2010 worden in het geheim plannetjes gesmeed. Als Ruben op 1 juni toestemming krijgt van de gemeente kan hij echt aan de slag. Stiekem worden er heel wat lunchpauzes besteed aan telefoontjes, mailtjes en het maken van draaiboeken in vijf versies.

Drie maanden later is het rond. Op 20 september, enkele uurtjes voor haar 30e verjaardag, gaat Debbie nietsvermoedend met Ruben naar de eerste informatieavond op de basisschool van hun zoon.

Ruben 20:05 – Mijn zusje belt. Snel naar het park. Paardentrailer staat klaar op de afgesproken plek. Snel ouders bellen dat ik er ben.
Debbie 20:06 – Ruben wordt net weggebeld voor zijn werk. Kan gebeuren. Zal ik extra goed opletten.
Ruben – Snel prinsenpak aan. Staat me goed trouwens, al zeg ik het zelf. Wat een prachtig wit paard trouwens. Ik geloof direct dat dit paard acteert in de Efteling, fotomodel is en heel vaak Sinterklaas rondrijdt.
Debbie 20:15 – Waar blijft Ruben toch? De directeur kijkt trouwens wel vaak mijn kant op. Zal maar goed opletten.
Ruben 20:25 – Zo aangekleed en wel, wachtend op het paard. Ben net prinselijk op de foto gezet. Trouwens echt mazzel met het weer. Tussen de druppels door vandaag een uitzonderlijk droge dag.
Debbie 20:40 – Het duurt best lang eigenlijk en waar blijft mijn vent toch? Zal wel echt dringend zijn.
Ruben 20:50 – Het duurt best lang eigenlijk. Waar blijft mijn meissie toch? Zal wel flink uitlopen.
Debbie 20:55 – Bleek sms’je gehad te hebben van Ruben: “Hey lief, moest met spoed naar huis. Laptop nodig. Je moeder haalt je zo op. Dikke x”. Klinkt geloofwaardig. Eens even kijken of mijn moeder er al is.
Ruben 21:00 – Hey, ik hoor de kerkklok slaan. Negen keer. Geduldig sta ik in een donker hoekje van het park te wachten, als een ware prins op het witte paard. Mijn hart maakt een sprongetje als ik aan de andere kant van het park twee koplampen aan zie komen rijden…

Aankleding huwelijksaanzoek park

Deel 2:

The following takes place between 9:00 and 9:30 pm.

Debbie 21:01 – Mijn moeder wilde langs het park rijden. Ze had iets gezien. Lichtjes ofzo. Nu wil ze ook nog gaan kijken. Prima. Ze wil zelfs uitstappen. Nou, vooruit dan. Hopelijk vindt niemand ons te nieuwsgierig. Trouwens wel mooi gedaan. Een pad van fakkels tussen die hoge, oude bomen. Mijn moeder leidt me naar het pad. Hey, zie ik daar nou een bekende? Ik word verder geleid over het pad. Mijn hersens beginnen te spinnen. Zou dit voor mij zijn? Ik word tenslotte 30 morgen. Snel duwt mijn moeder me een zakdoekje in mijn handen, terwijl ik verder het fakkelpad afloop. Dit is voor mij!
Ruben 21:05 – Wat is dit spannend. Alsof een droom is begonnen.
Debbie 21:10 – Aan het eind van het fakkelpad, midden in het park, een witte tent met wel honderd waxinelichtjes en mijn lievelingsbloemen (witte rozen, lelies en orchideeën). Wat is dit toch?
Ruben 21:14 – Aan de contouren te zien, zit ze in de tent. Een van onze nummers vult het park. “One, you’re like a dream come true. Two, just wanna be with you… (Brian McKnight)”. Tijd om zachtjes dichterbij te draven.
Debbie 21:16 – Ik ben gaan zitten op een romantisch bankje. Achter me een groot, wit hart. Een brief van Ruben. Hij heeft helemaal geen dienst en komt er zo aan. Aan het eind van ons nummer – Back at One, zoals gegraveerd in onze ringen – moet ik het fakkelpad afkijken. Het zal toch niet..?
Ruben 21:21 – A moment like this, some people wait a lifetime. For a moment like this, some people search forever. For that one special kiss. Oh, I can’t believe it’s happening to me. Some people wait a lifetime, for a moment like this… (Leona Lewis)” Oog in oog met mijn grote liefde. Wat is ze prachtig. Tijd om van het paard af te gaan.
Debbie 21:22 – Woorden schieten te kort. Alleen nog maar tranen van geluk. Mijn prins! Een innige, minutenlange knuffel en 1000 zachte kusjes. Het nummer komt ten einde…

Huwelijksaanzoek in het park

Deel 3:

De klanken van Kenny G (romantische zwijmelen-in-het-bubbelbad-muziek) nemen het over en vullen de achtergrond. Het moment is aangebroken…

Ruben 21:31 – Deze sprookjesdroom voelt echt goed. Tijd voor de volgende stap. Beetje dom van me, maar laatste drankje was alweer paar uur geleden. Keel aardig droog. Als dat maar goed gaat straks.
Debbie 21:33 – Wat is het toch een romantische vent. Heerlijk. Hier zitten we samen op een bankje, midden in het park en bij kaarslicht wordt mij de liefde verklaard. Zijn gevoelens, vanaf onze allereerste blik.
Ruben 21:38 – Ik laat mijn hart spreken. Dit is het juiste moment, de juiste plaats. In dit park ben ik opgegroeid. Hier komt mijn gezin nu graag. Ik kijk naar de klimboom. Hij staat er nog altijd, alleen nu klimt mijn zoon erin. Hier heb ik op een mooie, herfstige zondagmiddag de laatste wandeling met mijn oma gemaakt. De drie hoge bomen zijn daar getuige van geweest. Nu zijn ze het weer.
Debbie 21:40 – Ruben gaat staan en vraagt mij te staan. Hij pakt mijn handen vast. Kenny G wordt vervangen door prachtig gitaarspel. Ik herken het gelijk: het nummer waarmee we duidelijk maakten dat we echt van elkaar hielden (en uiteraard nog altijd doen).
Ruben 21:41 – Recht in haar ogen kijken en zingen vanuit de buik.

Hoe zeg ik jou
iets wat nou juist
te vaak word gezegd
zonder gevoel?

Hoe zeg ik jou
op mijn manier
uit de grond van mijn hart
ik hou van jou
Vaak en ook zeldzaam
gewoon en toch niet normaal
simpel en bijzonder
hetgeen dat ik voel voor jou
Ik zweef in de hemel
eindeloos denk ik na
hoe ik jou kan vertellen
dat ik simpel gezegd van je hou

Wat moet ik doen
waar moet ik zijn
voor de woorden
die mij de zinnen vormen?
Wat zo vaak is gezegd
maar dan anders uitgelegd
regelrecht
ik hou van jou

Vaak en ook zeldzaam
gewoon en toch niet normaal
simpel en bijzonder
hetgeen dat ik voel voor jou
Ik zweef in de hemel
eindeloos denk ik na
hoe ik jou kan vertellen
dat ik simpel gezegd van je hou

Ik weet dat het duidelijk is
wat ik precies bedoel
Als ik nou verbaal kon laten blijken
wat ik voel

Hoe zeg ik jou
iets wat nou juist
te vaak word gezegd
zonder emotie?
Hoe zeg ik jou
wat ik altijd zeggen wou
tegen maar één vrouw
ik hou van jou

Vaak en ook zeldzaam
gewoon en toch niet normaal
simpel en bijzonder
hetgeen dat ik voel voor jou
Ik zweef in de hemel
ladadada
dat ik simpel gezegd van je hou!

(Alain Clark)

En ik voeg eraan toe:

En ik wil je dan ook vragen…

Debbie 21:44 – Emoties. Tranen van geluk over mijn wangen. Een grootse glimlach. Mijn prins gaat op zijn knieën, in zijn handen een klein, zwart doosje. Ik hoor zijn woorden.
Ruben 21:45 – Mijn allerliefste, mijn allermooiste, mijn allerleukste, mijn allerwaarste… Wil je met me trouwen?
Debbie – Ja, heeeel graag” Ik krijg een prachtige ring om mijn vinger geschoven. Een meisjesdroom gaat hier in vervulling.

Tijd voor champagne. De lieve aanwezigen heffen het glas. Iedereen geniet. Er worden foto’s gemaakt. Er wordt geposeerd met het paard. Zelfs bewoners van het park komen aanzetten met een fles champagne (bleek toevallig ook nog onze consultatiebureaudame te zijn). Voldaan keren we huiswaarts. Nagenieten. Drankje erbij. Lekkere hapjes. Snel de foto’s bekijken. Puur genieten.

Niet veel later slaat de klok 12 uur. “Lief, van harte gefeliciteerd met je verjaardag!

Schrijf een reactie

Door gebruik te maken van deze website of door op "Akkoord" te klikken gaat u akkoord met het gebruik van cookies op de site van Design your Wedding.
Meer informatieAkkoord